مقالات

معماری قهوه خانه از کجا الهام گرفت؟

معماری-قهوه-خانه-از-کجا-الهام-گرفت؟

معماری قهوه خانه از کجا الهام گرفت؟

قهوه چیان عموماً به طبقات و قشر های پائین جامعه و تودۀ مردم تعلق داشتند.

به طور کلی می توان قهوه خانه دارهای قدیم را به چند گروه متمایز از یکدیگر تقسیم کرد.

یک گروه قهوه خانه دارهایی از مردم شریف محلی خوش نام و پهلوانان یا لوطی های جوانمرد بودند.

مردم برای آنها احترام خاصی قایل بودند.

قهوه خانه های آنها محل تجمع افراد محل و مکانی برای تبادل فکر و تصمیم گیری های محلی بود.

تمام نزاع ها و اختلافات محلی در همین چایخانه ها به کدخدا منشی وریش سفیدی بزرگان حل و فصل می شد.

در این چایخانه ها اجازه داده نمی شد که کارهای ناروا و فساد روی دهد.

قهوه چی ها از شأن و احترام خاصی در میان اقشار مختلف مردم برخوردار بودند.

همین دسته چایخانه ها پاتوغ اصناف مختلف بود و

در همین قهوه خانه ها بسیاری از فصل های سال بساط سخنوری، شاهنامه خوانی و نقالی راه می افتاد.
دیگر قهوه خانه های معمولی بودند که در نقاط مختلف شهر به ویژه در راسته بازارها ، بازارچه ها و گاراژهای مسافربری پراکنده بودند.

قهوه چیان این مکان ها از کسبۀ معمولی بودند

و هدفشان فقط کسب معیشت با عرضۀ چای نوشی یا فراهم کردن آبگوشت

برای ناهار بازار و مشغول کردن مردم و مسافر برای فرصت کوتاهی که دارند، بود.

قهوه خانه هایی هم بودند که به آدم های جاهل ، بزن بهادر و لات و لوت محل تعلق داشتند.

در این مکان ها همه نوع بزه و جرم و جنایت و کارهای ناشایست انجام می شد.

این مکان ها پاتوغ مشتی اراذل و اوباش، دزد، جیب بر، قمارباز و تریاکی بودند.

مثلاً شماری از قهوه خانه های دروازه قزوینی و خیابان قزوین،

و قهوه خانۀ حسن شاطر در خیابان ری و عباس تکیه پاتوغ این جور افراد کلّاش و چاقوکش بود.

مردم موقعی که چیزی از دست می دادند برای پیدا کردن آن به این مکان ها رجوع می کردند

تا دزد یا جیب بر و قاتل عزیزان خود را پیدا کنند.

قهوه خانۀ عرش در خیابان چراغ برق هم پاتوغ افیونی ها، تریاکی ها و شب خواب ها بود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *